Kinderpraat: vanuit het hart

Buiten is het koud, grauw en wit: de sneeuw dwarrelt onophoudelijk uit de lucht, alles buiten wordt in een dikke witte laag gehuld. Met de laptop op schoot zit ik op de bank dit blog te schrijven. Wat een contrast met 30 mei 2017, ruim een half jaar geleden. Het was een graad of 24, een blauwe lucht met hier een daar een wolkje en de zon scheen. Hoe gek het ook klinkt: een mooie dag om liefdevol en waardig afscheid te nemen van ons kleine meisje. “Dag Marilou! Dag Marilou!” riep mijn neefje van ruim 2,5 jaar na afloop vanuit de auto, met zijn armpje uitbundig uit het raam zwaaiend. Of hij het tegen de begrafenisonderneemster had die weg liep (denkende dat zíj Marilou was), of daadwerkelijk “baby” Marilou wilde groeten weten we niet, maar het bracht wel een glimlach op ons gezicht.

Continue Reading

Zes maanden

Zes maanden “man en vrouw” en over zes maanden komt daar “papa en mama” bij.

Dat schreef ik een jaar geleden op mijn facebook account. Ik was toen zo’n 14 weken zwanger van Marilou. Zes maanden later werden we inderdaad papa en mama, maar wat was en is het anders dan we ons hadden voorgesteld en dan het had moeten zijn. Zes maanden verder. Zes maanden “alweer” of “nog maar” zes maanden?

Continue Reading

Uitstel

Vrijdag 1 september 

Vandaag is geen goede dag. Ik ben snip verkouden, slaap al de hele week slecht in, slaap licht en word veel wakker. Geen ramp zou je zeggen, want ja, er zijn ergere dingen, maar het maakt dat mijn verdriet en het gemis nog meer aanwezig zijn. Ik lig in bed en voel me niet goed genoeg om dingen te ondernemen en zo afleiding te vinden. Ik sta wankel en val keer op keer om, en de energie om steeds maar weer op te staan is er gewoon even niet meer. Continue Reading