Lente

Marilou ligt begraven op een weitje in het bos, op een klein kwartiertje lopen van ons huis. Vier weken geleden strooiden we graszaadjes om haar monumentje heen en sindsdien kom ik er bijna dagelijks. Om de bodem waar de zaadjes gaan groeien vochtig te houden, maar ook om de stilte en rust die ik daar ervaar in me op te nemen, weg van de stadsgeluiden, omringd door de zingende vogels. Liep ik vorige week nog op mijn winterschoenen, sinds het weekend is het weer – eventjes – slippertjesweer. En dat terwijl de lente eigenlijk pas een paar weken geleden zichtbaar werd. Wat dor was is weer groen, wat groen was staat in bloei. Het is Lente. Weer Lente, net als (bijna) een jaar geleden. Continue Reading

Het is goed zo

“Het is goed zo” waren de woorden van oma ruim tien jaar geleden in de weken voordat ze stierf. “Ik heb een mooi leven gehad.” Vier kinderen zien opgroeien, trouwen en hun eigen kinderen zien krijgen. Genoten van haar kleinkinderen, hun eerste vriendjes of vriendinnetjes over de vloer gekregen en zelfs haar oudste kleinzoon die trouwde maakte ze vanuit haar bed nog mee.

“Het is goed zo,” waren oma’s laatste woorden. Continue Reading

In verwarring

Al een paar weken roept mijn eigen plichtsgevoel dat het weer hoog tijd is om te gaan schrijven. Al weken heb ik een paar gedachten in mijn hoofd waarover ik wil schrijven, maar als ik deze week merk dat het ook daadwerkelijk in mijn hoofd tijd is voor een nieuw blog en ik er wat meer over nadenk, komen er nog meer dingen naar boven. Verwarrend. Waarover wil ik écht schrijven? Wat ligt er op mijn hart? Waar ben ik veel mee bezig? Er gaat veel door me heen en al weken brengen die gevoelens me in verwarring. Enerzijds is er het verdriet om mijn dochter die nu 8,5 maand oud geweest zou zijn. Anderzijds is er de blijdschap om haar broertje die we over 4,5 maand verwachten.

Continue Reading

All I want for Christmas is you

“All I want for Christmas is youuuu-hu-huu beebiee!” En dan uit volle borst, in de auto. Ik betrapte mezelf er meerdere malen op de afgelopen weken. Met “mixed feelings”, dat wel. Het ene moment zing ik vrolijk mee met de feel-good kerstnummers, het andere moment realiseer ik me dat “all I want for Christmas, will never come true”: Marilou is er deze Kerst niet bij, en alle Kerstmissen die we nog mee zullen maken. Kerst-MIS, letterlijk.

Continue Reading